Het ongemakkelijke begin van ondernemen (en wat je ervan kan leren)
In 2017 begon ik als zelfstandige, statuut ‘student-zelfstandige’ zelfs… Meteen tijdens de studies, het kon niet snel genoeg gaan.
Ik begon vol inspiratie, met heel veel goesting, plannen en een hoofd vol ideeën.
Maar eerlijk: ik had geen flauw idee waar ik eigenlijk aan begon.
Ik wist dat ik graag wilde ontwerpen. Ik wist dat ik graag voor mezelf wilde werken.
Maar wat ondernemen écht inhoudt, dat leer je niet op voorhand.
Hetzelfde met boekhouding. Vroeger moest je bedrijfsbeheer volgen, diploma halen, nu niet meer.
Dat lijkt handig, maar veel starters onderschatten daardoor meteen de boekhouding en administratie.
Alles netjes bijhouden, facturen, BTW-aangiftes… het klinkt saai, maar het voorkomt frustratie en stress later.
Een klein inzicht nu kan je veel hoofdpijn (en euro’s) besparen.
Nu, met mijn tienjarig bestaan in zicht, merk ik hoe vaak starters vandaag precies hetzelfde meemaken als toen ik begon.
Wat ik ook schrijnend vind, is hoe weinig daar eigenlijk eerlijk over gesproken wordt.
Want ondernemen is niet altijd zo rooskleurig als het lijkt op social media.
Alle begin is moeilijk. Punt.
Je vraagt een btw-nummer aan, zet alles netjes “in orde” en dan… tja, en nu? Tenzij je meteen in onderaanneming kan starten, staan klanten niet vanzelf aan te bellen. Je telefoon blijft stil en mailbox blijft leeg. Dat ligt niet aan jou. Ook niet aan je talent. Het is gewoon hoe ondernemen werkt.
Wat ik toen graag had geweten, is dat ondernemen niet start bij zichtbaar zijn, maar bij begrepen worden.
- Wie ben je?
- Voor wie werk je?
- Waarom zou iemand voor jou kiezen?
Dat klinkt groot, maar eigenlijk is het heel menselijk. Mensen kopen geen logo of website. Ze kiezen iemand waarbij het klopt.
In het begin durfde ik ook niet altijd te investeren. Logisch. Je hebt nog geen zekerheid, geen vaste inkomsten en tegelijk hoor je overal dat je zichtbaar moet zijn: website, branding, foto’s, content… Dus hier loopt het vaak fout en geven starters vaak te snel op.
Wat ik intussen geleerd heb, is dat investeren niet alleen draait om geld, maar ook om tijd.
Tijd om te groeien. Tijd om te leren. Tijd om fouten te maken zonder paniek.
Soms denk ik: had ik maar die tijd nog eens terug.
Niet omdat het nu niet goed is, maar omdat bouwen zo’n bijzondere fase was. Plus gewoon alle tijd die je dan extra hebt om in jezelf en je business/merk te investeren.
Veel starters haken te snel af.
Niet omdat ze niet goed genoeg zijn, maar omdat ze zichzelf geen tijd geven. Geen ruimte om te zoeken, geen adem om rustig zichtbaar te worden. Alles lijkt vanaf dag één snel te moeten gaan, een booming business te worden. Succes en inkomen willen we allemaal, maar het hele groeiproces (dat langzaam opbouwen, leren en ontdekken) wordt vaak over het hoofd gezien. En juist dát vind ik het mooiste en leukste.
De komende tijd wil ik vanuit Prographix meer van die lessen delen.
Niet om te zeggen hoe het moet, maar om starters te tonen dat twijfel, stilte en zoeken er gewoon bij horen.
Je hoeft het niet perfect te doen.
Je hoeft het alleen niet alleen te doen.
Heb je vragen over je eigen start? Stuur me een berichtje, ik help graag!
info@prographix.be
